Se vives en Galicia e tes entre 25 e 45 anos, a xubilación sóache a algo lonxanísimo. E enténdoo. Pero xusto por iso é o mellor momento para empezar: canto antes arrincas, menos esforzo che custa cada mes.
O problema é que case todo o mundo empeza igual, entrando no seu banco de sempre —Abanca, CaixaBank, o que sexa— e asinando o plan de pensións que lle poñen diante. E aí é onde moitos galegos empezan co pé cambiado. Imos ver, de ti a ti e sen fume, como aforrar para a xubilación en Galicia desde cero: canto apartar, que opcións tes, como che afectan as comisións e a fiscalidade, e por que o produto é o último que deberías mirar, non o primeiro.
Para aforrar para a xubilación en Galicia, empeza por apartar unha cantidade fixa cada mes —a que poidas soster— antes de elixir ningún produto. Despois compara opcións fixándote sobre todo nas comisións e na fiscalidade, non en rendibilidades prometidas. O plan de pensións do banco non é a única vía, e moitas veces tampouco a máis barata.
Primeiro o hábito, logo o produto
O erro máis común é pensar que aforrar para a xubilación consiste en «contratar un plan». Non. Consiste en apartar diñeiro de forma constante durante moito tempo. O produto é só o envase onde metes ese diñeiro.
Antes de asinar nada, ordena tres cousas: canto entra e sae ao mes, se tes un colchón de emerxencia de tres a seis meses de gastos e se arrastras débedas caras. Se tes unha débeda de tarxeta ao 12 %, pagala primeiro adoita render máis que calquera plan. Esta orde é a mesma que explicamos no noso plan de investimento para principiantes: o investimento é o último paso, non o primeiro.
Canto debo aforrar ao mes para a xubilación?
Non hai unha cifra máxica, e desconfía de quen cha dea. O que de verdade importa é empezar cedo e ser constante, porque o tempo fai a maior parte do traballo.
Unha regra sinxela para orientarte: aparta unha porcentaxe fixa do que ingresas —por exemplo, entre o 10 % e o 15 %— e axústaa á túa realidade. Se agora só podes con 50 € ao mes, empeza con 50 €. O decisivo non é a cantidade inicial, senón que non pares e que subas a achega cando che suba o soldo.
Ollo cun detalle: achegar moito a un produto caro non compensa. De pouco serve o esforzo de aforrar se unha boa parte se che vai cada ano en comisións que non ves.
Plan de pensións, fondo indexado ou outras vías: que che encaixa?
Aquí é onde convén ter a cabeza fría. O plan de pensións ten unha vantaxe fiscal clara mentres achegas, pero tamén ataduras. Outras opcións, como os fondos indexados, son máis flexibles pero non desgravan igual. Non hai un gañador universal: depende da túa situación.
| Plan de pensións | Fondo indexado / carteira | |
|---|---|---|
| Desgrava no IRPF ao achegar | Si, ata o límite legal | Non |
| Liquidez (sacar o diñeiro) | Moi limitada ata a xubilación* | Podes vender cando queiras |
| Como tributa ao recuperalo | Como rendemento do traballo | Como ganancia do aforro |
| Risco de comisións altas | Alto na banca tradicional | Depende do produto |
*Existen algúns supostos excepcionais de rescate (paro de longa duración, enfermidade grave) e, desde 2025, unha xanela de liquidez para as achegas con máis de dez anos de antigüidade.
A clave non é «cal gaña máis» —iso ninguén o sabe—, senón cal encaixa co teu prazo, coa túa necesidade de ter o diñeiro dispoñible e, sobre todo, canto che custa cada ano.
As comisións: o que de verdade comes no camiño
Este é o punto que máis nos importa en Norte Capital e o que menos che contan na oficina. Dous produtos que fan practicamente o mesmo poden custarche cifras moi distintas cada ano, e esa diferenza, mantida durante décadas, é enorme.
Sobre unha carteira de 20.000 €, un produto que cobra un 1,5 % anual custache 300 € ao ano; un que cobra un 0,4 % custache 80 €. Son 220 € de diferenza cada ano, polo mesmo diñeiro investido, repetido ano tras ano durante toda a túa vida laboral. Non estamos a falar de gañar máis, senón de pagar menos polo mesmo.
Por iso, cando che ofrezan un plan para a xubilación, a primeira pregunta non é «canto vou gañar», senón «canto me custa isto ao ano e a quen lle pago». Se quen cho vende cobra unha comisión por colocarcho, ten un conflito de interese que convén que coñezas. Desenvolvémolo en detalle en canto custa un asesor financeiro.
Hai vantaxes fiscais ou deducións pola xubilación en Galicia?
A vantaxe fiscal máis importante é estatal, non galega: as achegas a plans de pensións reducen a base impoñible do IRPF, cun límite de 1.500 € ao ano para plans individuais (ampliable con achegas de plans de emprego da empresa). Podes consultalo na web da Axencia Tributaria.
Agora ben, coidado coa trampa: ese diñeiro non desaparece de Facenda, só se aprazan os impostos. Cando rescatas o plan na xubilación, tributa como rendemento do traballo segundo a escala do IRPF que che corresponda pola túa residencia en Galicia. É dicir, hoxe desgrávaste e mañá pagas. Por iso convén planificar como e cando se rescata, non só canto se achega.
En canto a deducións autonómicas galegas, existen varias específicas (por exemplo, para investimentos en cooperativas agrarias ou sociedades de fomento forestal), pero non unha dedución xeral por achegar a un plan de pensións individual. Se o teu caso é particular —autónomo, herdanza polo medio, negocio familiar—, paga a pena revisalo con calma antes de decidir.
Faino preto da casa, pero coas contas claras
Unha vantaxe de asesorarte con alguén que coñece Galicia é a proximidade: entender o teu contexto, a túa forma de traballar e a túa fiscalidade como residente na Coruña, Vigo, Santiago, Ourense, Lugo ou Pontevedra. Pero proximidade non pode significar pagar de máis.
En Norte Capital traballamos con tarifa fixa: pagas unha cantidade pechada polo traballo, sen porcentaxes sobre a túa carteira nin comisións por colocarche produtos. O noso punto de entrada é o Plan de Inicio de Norte Capital, un pago único para montar o teu plan de principio a fin, e para patrimonios maiores temos un servizo de xestión patrimonial. Se aínda estás na casa de saída, aquí che contamos como empezar a investir desde cero.
Son Álvaro González, asesor financeiro con certificación EFPA (nº ES20250475) e anos traballando no sector antes de montar Norte Capital (veño de DEGIRO). Vin de preto cantos galegos aforran con disciplina para a xubilación e, sen sabelo, deixan unha parte do esforzo polo camiño en comisións. Ese é xusto o burato que axudamos a tapar.
Preguntas frecuentes
Canto debo aforrar ao mes para a xubilación?
Non hai unha cifra única. Unha orientación razoable é apartar entre un 10 % e un 15 % dos teus ingresos, pero o máis importante é empezar cedo e manter a constancia. Se hoxe só podes cunha cantidade pequena, empeza con ela e súbea cando mellore a túa situación.
É mellor un plan de pensións ou un fondo indexado?
Depende da túa situación. O plan de pensións desgrava mentres achegas pero ten moi pouca liquidez e tributa como rendemento do traballo ao rescatalo. Un fondo indexado é máis flexible pero non desgrava igual. O decisivo é o prazo, a túa necesidade de dispoñer do diñeiro e o custo anual do produto.
Canto se pode achegar a un plan de pensións en 2025?
O límite xeral para plans de pensións individuais é de 1.500 € ao ano que reducen a base impoñible do IRPF. Pode ampliarse con achegas a plans de emprego promovidos pola túa empresa. Convén confirmar sempre o límite vixente na Axencia Tributaria.
Como tributa un plan de pensións ao rescatalo?
O diñeiro que recuperas tributa no IRPF como rendemento do traballo, segundo a escala progresiva que che corresponda pola túa residencia en Galicia. Por iso a desgravación ao achegar non é un agasallo: é un imposto aprazado que convén planificar.
Hai deducións pola xubilación específicas en Galicia?
A vantaxe principal por achegar a plans de pensións é estatal, non autonómica. Galicia ten deducións propias noutros ámbitos (como cooperativas agrarias), pero non unha dedución xeral por achegar a un plan de pensións individual. Se o teu caso é particular, revísao antes de decidir.
Aforrar para a xubilación en Galicia non vai de acertar o produto estrela, senón de empezar cedo, ser constante e non deixarte unha parte do esforzo en comisións que non ves. Primeiro o hábito, logo a fiscalidade e, en último lugar, o produto.
